12.10.07

Η θλίψη

έχει καμιά φορά και η θλίψη τη γοητεία της...
ειδικά όταν την πας κομμωτήριο η της αλλάζεις χτένισμα
έχει ομορφιά , δε μπορείς να πάρεις το βλέμμα σου από πάνω της
έχει και μυστήριο, ενώ ψάχνεις να βρεις τους λόγους της...
έχει την αίσθηση του ανικανοποίητου, για όσα δεν έκανες η δεν είπες
είναι τρυφερή, σε κάνει να θες να χαρίσεις μια αγκαλιά σε αυτόν που την κουβαλάει
κάπου κάπου γίνεται προκλητική , καλεί το χάδι και την επαφή
είναι ανθρώπινη, σου θυμίζει πως είσαι πάνω απ’όλα άνθρωπος
είναι ρομαντική, σε βάζει να παρατηρείς τα σύννεφα και τα χρώματα του ουρανού
είναι δημιουργική, σε πιάνει μανία να την εκφράσεις, με λέξεις η με χρώματα
έχει αξία, την κρατάς μέσα σου σαν πολύτιμο θησαυρό και τη φανερώνεις μόνο σε ανθρώπους που μπορούν να την εκτιμήσουν..
είναι δυναμική, σε ωθεί να κάνεις πράγματα που δεν θα τολμούσες χωρίς αυτήν
τη χαρακτηρίζει κοινωνικότητα , μαζεύει γύρω της μια παρέα από ένα σωρό αλλά συναισθήματα
έχει ζωντάνια , σε βγάζει από το συναισθηματικό κώμα που σου προκαλεί ο εγωισμός
είναι διδακτική , σε βάζει στη διαδικασία να την κατανοήσεις και διορθώσεις τα λάθη που σου την προκάλεσαν
είναι ταξιδιάρα, έρχεται και φεύγει χωρίς προειδοποίηση και με ελάχιστες αποσκευές
έχει αισιοδοξία,
αλήθεια, έχει…
γιατί ξέρεις πως μετά από αυτήν έρχεται η χαρά , αργά η γρήγορα…

Ετικέτες

8.9.07

ΕΓΩ



Όλοι ανεξαιρέτως έχουμε από ένα

Φυσικά κι ΕΓΩ…

Το φορώ στο κούτελο και κυκλοφορώ
για να το βλέπουν όλοι μα όχι κι ΕΓΩ
για να υποκρίνομαι πως το αγνοώ

Το τρέφω και μεγαλώνει
και τα λάθη μου δε μ’ αφήνει να παραδεχτώ
ν’ αγαπήσω και να το δείξω χωρίς φόβο και αναστολές
να μη θεωρώ τις ανάγκες μου μοναδικές
και να σέβομαι και τις δικές σου

Καμιά φορά ξεκινούν μάχες

Παλεύει το δικό μου ΕΓΩ με το δικό σου
για να δούμε ποιο θα βγει πιο δυνατό και πιο μεγάλο
και δε με νοιάζει αν σε πληγώσω
γιατί αν σε νικήσω και παραμείνεις δίπλα μου θα επιβεβαιωθώ
κι αν με νικήσεις θα κλειστώ
και πάλι στο δικό μου ΕΓΩ για να γιατρευτώ

Πόσο δύσκολο μου είναι να ζήσω χωρίς αυτό
και λίγο επικίνδυνο ομολογώ
Μα πόσο λυτρωτικό τις στιγμές που το καταφέρνω
να συναναστραφώ με τα γύρω ΕΓΩ
έχοντας το δικό μου στην τσέπη κι όχι στο κούτελο

Αυτή είναι η μεγαλύτερη επίτευξη

Ετικέτες

13.7.07

Αναρωτιέμαι...






Όλοι σχεδόν παραδέχονται αυτό που λέμε, «Έρωτας με την πρώτη ματιά»








σε πολλούς έχει συμβεί εξάλλου, τουλάχιστο μια φορά









Αναρωτιέμαι …











Λες να υπάρχει και «Αγάπη με την πρώτη ματιά»





?

Ετικέτες

1.2.07

έπεσα εδώ !

~2~

Στον ορίζοντα , τα όρια μεταξύ ουρανού και γης χάνονται. Είναι αδύνατο να τα διακρίνει κανείς στον ορίζοντα. Πριν παρακολουθήσω το ηλιοβασίλεμα, κάθομαι πάνω σε μια σταθερή πέτρα.


Ζούσες σ’ ένα ψέμα. Δεν είχες μια σταθερή βάση. Ήσουν μετέωρος. Όλον αυτό τον καιρό είχες μια συγκεκριμένη αντίληψη για την πραγματικότητα. Ενέργησες ανάλογα και αυτό ήταν ορθό. Ωστόσο στο μονοπάτι της γνώσης, ο πολεμιστής πρέπει να διεισδύει όλο και βαθύτερα στον εαυτό του και τη ζωή του. Στο μονοπάτι της γνώσης, ο Πολεμιστής πρέπει να πεθαίνει μόνο για να ξαναγεννηθεί, έχοντας αποκτήσει νέα ενόραση.

Είναι καιρός να ξυπνήσεις. Ξαφνικά, συνειδητοποίησες πόσο εύθραυστες ήταν οι πεποιθήσεις σου. Ότι σε στήριζε πρωτύτερα, τώρα δεν είναι παρά ξεθωριασμένες σκέψεις. Ο παντοδύναμος έκανε πάλι το αστείο του-τράβηξε την καρέκλα στην οποία καθόσουν κάθε μέρα. Πληγώθηκες, πόνεσες και αυτό εμπεριέχει καλό από μια άποψη. Αν είχες πέσει πάνω σε κάτι μαλακό δε θα είχες δώσει σημασία. Όμως η αλήθεια είναι πως προσγειώθηκες σε μια άλλη πραγματικότητα. Είσαι σαστισμένος, η συνειδητότητα σου βρίσκεται σε σύγχυση. Δεν καταλαβαίνεις τίποτα απ’ ότι συμβαίνει. Νιώθεις σα να έχεις σπαταλήσει μάταια το χρόνο σου μέχρι τώρα, και μπορεί να νιώθεις ακόμη και ντροπή για ό,τι έχεις κάνει. Αν ανασκοπήσεις τη ζωή σου, θα διαπιστώσεις πως ήσουν προσκολλημένος σε μάταια πράγματα.

Ο πόνος τυφλώνει. Ακόμη κι αν δε το καταλαβαίνεις, να ξέρεις πως αυτό που σου συμβαίνει, είναι κάτι θαυμάσιο. Δεν είσαι το ίδιο άτομο που ήσουν μόλις πριν από λίγο και , αν φανείς συνετός, δε θα ξαναγίνεις ποτέ. Από εδώ και στο εξής θα θέσεις άλλες προτεραιότητες, θα σκαρφαλώσεις αλλά βουνά. Θα αντιμετωπίσεις άλλους δαίμονες, αλλά αδέρφια θα βαδίσουν μαζί σου στο νέο δρόμο. Ζήσε τη νέα σου ζωή, δες τον κόσμο με νέα μάτια. Εν τούτοις , ετοιμάσου να ξαναγεννηθείς . Ξανά. Μόνο αν ξαναγεννηθείς θα καταφέρεις να φτάσεις στο τέλος του δρόμου.

“Path of the warrior” Lucas Estrella Schultz




Ετικέτες

5.9.06

Απορία...

Τι είναι πιο δύσκολο για ένα σκηνοθέτη:

να οργανώσει μια ταινία με τα περισσότερα γυρίσματα μέσα σε ενα σπίτι, βασιζόμενος σε ένα καλό σενάριο και στις καλές ερμηνείες των μετρημένων πρωταγωνιστών του...

ή....

με ενα σενάριο που θα κινείται σε πολλούς εξωτερικούς χώρους, να έχει πολλούς ηθοποιούς στη διάθεσή του και πολλά σκηνικά να κατασκευάσει...

? is it a trick question ?

Ετικέτες

who's online