Έκθεση ζωγραφικής MoKa

embrace

Ουτοπία

τι είναι τελικά?

Είναι ένας τόπος θαυμαστός,
ανάμεσα στα γήινα θαυματουργός…?

Είναι Εκεί, όπου κάθε επιθυμία είναι εφικτή,
όπου κάθε προσδοκία δεν αργεί
να γίνει πραγματικότητα…

Γιατί Εκεί η φαντασία ζωγραφίζει
αυτό που το μάτι λαχταρά
τη μέρα και τη νύχτα ορίζει
με δικό της ΧΡΟΝΟ απόκοσμο

-Πόσο χρόνο παίρνει σε κάποιον να γκρεμίσει
το θρόνο που ο ίδιος έχει χτίσει
για έναν ανύπαρκτο "Βασιλιά" ?

Για κάποιον που ΕΣΥ ονόμασες έτσι
για να θρέψει
τα κύτταρα του μυαλού σου και της ψυχής τ' αμπάρια,
με νέκταρ που θα προσφέρει
με τις υπηρεσίες αγγέλων και άλλων δαιμόνων

ώσπου να έρθει η αρχή του ΤΕΛΟΥΣ.

-Μια στιγμή !
που θα περάσει βιαστική σα μπόρα
κι όλα θα τα'χει ρημάξει
πριν το μάτι ανοιγοκλείσει
και προλάβει να λιγοψυχήσει
μπροστά στην απώλεια


Αντίο και καλά μας ταξίδια…

Το κουτί της Πανδώρας

.

Κι αφού σε διώχνω γυρίζω, σαν το σκυλί μυρίζω, ίχνη σου να βρω.
Καινούριο άρωμα φοράω, και σιγοτραγουδάω
τους στίχους που διαβάζω σ’ ένα τετράδιο παλιό.

Την πρώτη φορά
είχα εγώ το κλειδί, το σκέφτηκα πολύ
το γύρισα δυο φορές
και το πέταξα στη θάλασσα.
Μ’ αφού εκείνη αποφασίζει
τι καταπίνει με βουλιμία και τι ξερνά στη στεριά
σα μπουκάλι με μήνυμα το ταξιδεύει και σαν ο χρόνος τελεύει
στα χέρια μου το γυρνά

Και πες μου πως ν’ αγνοήσω της μοίρας το παιχνίδι να ορίσω…

Χωρίς να το πολυσκεφτώ
το κουτί ανοίγω

αλήθεια πώς…

Είχα ξεχάσει σε τι χρησιμεύει
και ποσά πάθη ξυπνά
μα του ανθρώπου η περιέργεια
είναι ικανή να φέρει τη συντέλεια αλλά και τον παράδεισο.

Τα μαύρα μου φτερά θα φορέσω
θα βάψω την καρδιά μου με χρώμα μωβ οικείο
κι όλα αυτά που μοιάζουν με κακόγουστο αστείο
θ’ αφήσω πίσω και θα’ ρθω.
Έφτασε η ώρα που θα παλέψω με το τώρα
για ένα λάθος παλιό.
Το κουτί της Πανδώρας στη γωνιά της αιώρας με τα όνειρα
παραμονεύει ανοιχτό
και πάλι

Το ξέρω πως μέσα σου δε θέλεις
το είδες το περιεχόμενο και ξέρεις
πως θέλει δύναμη περίσσεια να τα βάλεις με την αλήθεια.

Μα κάποια πράγματα είναι υπεράνω λογικής και τάξης
αφού τα ορίζουν οι πράξεις
κι εγώ τα ακολουθώ

Το κλειδί σου δίνω λοιπόν εσύ να ορίσεις το παρόν
Που ρίζωσε σ’ ένα ξεχασμένο παρελθόν
Κι έβγαλε καινούρια κλαδιά σ’ ένα άγνωστο μέλλον

Κι όπως λέει και ο μύθος

ανεξάρτητα απ’ το ήθος

Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία

Τι βλέπεις?

...............................................

-Do you see me?

-No

-I 'd better become a tree then...

Το πείραμα...

.............................................................

Ας πουμε οτι αυτο ειναι μια πρωτη σημειωση
πανω στον καμβα.
Ξερω , μπορει να μη φαινεται οτι εχει καμια
σχεση με τα προσχεδια ,
ομως ειναι αρχη ακομα...Θα περασει απο διαφορα
σταδια που θα δειχνω καθε τοσο...
ανυπομονω για οποιουδηποτε ειδους σχολια...

Πρόσκληση

μετά απο έντονες διαμαρτυρίες (!)

διευκρινίζω...

οτι συμμετέχω σ'αυτή την έκθεση

και θα χαρώ πολύ να σας δω απο κοντά,

με η χωρίς ψευδώνυμο...

upside down

and if you turn me

upside down

It will still be me

viewed by another aspect

and if you put

my other half besides me

I wil be a hole different

new world...

woodcut 35x50

by moka

apart

the words u used to say uncensored...

words i could not understand

u were there in my longest trips

but my "little black boxes" sent u away

.................................................................................

Now that i am in your shoes

it all makes sense

I went by the old secret hangouts

now the words are speaking in my soul

I see the wold through your eyes

but life shows me her ironic face

apart...

Stairway to...

........ΣΚΕΨΕΙΣ.......................ΚΑΙ ΛΕΞΕΙΣ

...ΣΚΕΨΕΙΣ...ΣΚΕΨΕΙΣ

...ΣΚΕΨΕΙΣ...ΣΚΕΨΕΙΣ...ΣΚΕΨΕΙΣ...ΣΚΕΨΕΙΣ...ΣΚΕΨΕΙΣ

...ΣΚΕΨΕΙΣ...

ΣΚΕΨΕΙΣ

...ΣΚΕΨΕΙΣ...ΣΚΕΨΕΙΣ…ΣΚΕΨΗ……ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΨΕΙΣ…

…ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ……ΣΚΕΠΤΙΚΟΣ…
……ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ…
…ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ……ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ……ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ…
…ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ……ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ……ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ……ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ…

ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ…………ΜΕ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ…?...ΣΚΕΨΗ……ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ……ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ…ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ……ΣΚΕΠΤΙΚΟΣ……ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ……ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΨΕΙΣ…
…ΣΚΕΨΗ……ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ………ΣΚΕΨΗ…………ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΠΤΙΚΟΣ…
…ΣΚΕΠΤΙΚΟΣ……ΣΚΕΠΤΟΜΑΙΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ………ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ………ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ………ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ………ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ………ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ………ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ………ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ………ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ………ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ………ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ ………ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ………ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ………ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ………ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ…
…ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ…
…ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ…ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΠΤΙΚΟΣ…
…ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ……ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ……ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ…
…ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ…
…ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ…
…ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ……ΣΚΕΠΤΙΚΟΣ………ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ………ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ………ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ………ΣΚΕΨΟΥ……ΣΚΕΨΟΥ…
…ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ…
…ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ…
…ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΨΕΙΣ…
…ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΠΤΙΚΟΣ……ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ…
…ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ…

…ΣΚΕΨΕΙΣ…
…ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΠΤΙΚΟΣ……ΣΚΕΠΤΙΚΟΣ……ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ…
…ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ…

…ΣΚΕΨΕΙΣ……ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ……ΣΚΕΠΤΙΚΟΣ…

ΠΟΤΕ Η ΛΕΞΗ ΧΑΝΕΙ ΤΟ ΝΟΗΜΑ ΤΗΣ

In the dark

no comment by me...

u r more than welcome

Goodbye and Hello...

Αποχωρισμός = Λύτρωση ?

Ο χορός της βροχής

Καινούρια βιβλία βάρυναν τις σχολικές τσάντες, προγράμματα ανακοινώθηκαν και τοιχοκολλήθηκαν, φρέσκες ιδέες ακούστηκαν όπως η βροχή στο τσιμέντο, καλοκαιρινές αναμνήσεις κλειδώθηκαν στο χρονοντούλαπο της λήθης...

Το μόνο που απόμεινε , να βάψω με αόρατο σπρέυ φαντάσματα του παρελθόντος που περίμεναν να γυρίσω για να με στοιχειώσουν και πάλι...γιατί ηταν σίγουρο πως θα ξαναγύριζα...όπως είναι σίγουρο και οτι τα φαντάσματα δε σκοτώνονται ποτέ. Καραδοκούν για να τρυπώσουν απο τη δαντελένια πανοπλία μου για με φοβίσουν και πάλι.

Όμως αυτή τη φορά δε θα τους περάσει. Έχτισα ενα κάστρο απο πέτρα, το έντυσα με κάκτους και φραγκοσυκιές, το φώτισα με ήλιο καυτό και προετοιμάζομαι για τη μεγάλη έξοδο.

Ο χορός της βροχής έπιασε...

Πάμε γι' άλλα...